Adam Czetwertyński

Harcerstwo (190) Kuchnia (25) Kultura (272) Polityka (37) Pożegnania (27) Szkoła (74) Varia (105)

“I” jak instrumenty metodyczne (literki nr 9)

Druh Mulin nie lubi wstawać ze swojego ulubionego fotela. Szczególnie, gdy pije kawę. Na fotelu można spokojnie rozmyślać, nie trzeba tracić kalorii i przemieszczać się z miejsca na miejsce. Niestety Mój Ulubiony Instruktor popełnił kolejny w swym życiu błąd i nie tylko opuścił swój fotel, ale nawet swój dom. Postanowił przy pięknej słonecznej pogodzie obejrzeć sobie, o zgrozo!, zbiórkę drużyny harcerskiej. Bo błędem jest, by teoretyk, za jakiego się Mój Ulubiony Instruktor uważa, zajmował się czymś tak przyziemnym, jak zbiórka prawdziwych harcerzy z jego ulubionej organizacji. Ale zostawmy Mulina na boku, zajmijmy się zbiórką, którą oglądał. Pogoda była piękna, druhna drużynowa estetyczna (nie wiedzieć, dlaczego Mój Ulubiony Instruktor woli, gdy ma do czynienia z estetyczną druhną, a nie z niedomytym druhem w niedopranym mundurze). Na zbiórce harcerzy spora gromada, przyboczni też się pojawili. Druhna miała ze sobą trzy busole, jakieś mapy, ołówki, papier i dużo innych niewątpliwie na zbiórkę przygotowywanych materiałów. Oj, terenoznawstwo, pomyślał druh Mulin, zaraz każą mi biegać po lesie, a do najbliższego lasu ze dwa kilometry. - Nie, nie - uspokoiła Mulina estetyczna druhna drużynowa. - To będzie zbiórka na szkolnym boisku. - Mulin odetchnął, bo jego ulubiony fotel i las to straszny kontrast. Jednak pomyślał chwilę. - Na boisku? Terenoznawstwo na boisku? - Mulin swym przenikliwym umysłem sam doszedł do wniosku, że pomimo wszystko, lepiej by było, gdyby ta zbiórka była w lesie. Patrzy, a tam już druhna stoi otoczona gromadką podopiecznych.
- Dziś będziemy mieli zbiórkę o terenoznawstwie. Terenoznawstwo to ważna technika harcerska… - Wiemy!!! - wykrzyknęli harcerze. - Zorganizujemy trzy zastępy. - Jak to trzy, jak mamy cztery! - znów wykrzyknęli harcerze i popatrzyli na siebie. - Połączymy dwa najmniejsze - ogłosiła drużynowa. - Nie, nigdy, przenigdy, my z nimi nie chcemy!!! - wrzask młodych gardeł było słychać nie tylko na boisku, ale pewnie na kilku sąsiednich ulicach. - Ale widzicie, mam tylko trzy busole. Muszą być trzy zastępy. - Mulin wpatrywał się ze zdumieniem w drużynową. Czy metoda harcerska już nic nie znaczy? Ale Mój Ulubiony Instruktor nie mógł zbyt długo wpatrywać się w estetyczną drużynową. Gra się zaczęła. Bo ta zbiórka to przede wszystkim gra. Na rogach boiska stała kadra. Zastępy przemieszczały się od jednego do drugiego przybocznego, którym pomagała dwójka harcerzy starszych. Od nich harcerze otrzymywali zadania: wyznaczali azymuty, rysowali szkice i pracowali na mapie. Druh Mulin postanowił wykorzystać wolną chwilę estetycznej drużynowej i zapytał: - Pewnie te zajęcia z terenoznawstwa harcerze zaliczają na stopień? - Nie, my stopni nie zdobywamy, może na obozie - To pewnie zdobywają jakąś sprawność związaną z terenoznawstwem? Będziecie organizować im zawody na orientację i muszą lepiej poznać mapę i wyznaczanie azymutów? - Nie, ta zbiórka to zbiórka z terenoznawstwa. Tak po prostu. - Druh Mulin, który bardzo chciał znaleźć się na swoim ulubionym fotelu z filiżanką kawy w ręku, zamyślił się. Bo czy warto zadawać pytania, jeżeli uzyskuje się odpowiedź “nie”? Ale zaryzykował. Ciekawość przeważyła: - A jakie zadania zespołowe ostatnio były zrealizowane w drużynie? - Zadania zespołowe? Nie. Ja z przybocznymi przygotowuję zbiórki. One są naprawdę ciekawe. - Cóż, Mulin jeszcze się dowiedział, że w ciągu minionych dziewięciu miesięcy ani jeden członek drużyny nie złożył przyrzeczenia i że to jest dobra drużyna, lepsza niż inne w hufcu. I po głowie druha Mulina, który nie był praktykiem, bo jak na fotelu być praktykiem, zaczęły latać dwa słowa: “instrumenty metodyczne”. I zaczął się zastanawiać, czy na pewno uczestniczy w zbiórce drużyny harcerskiej. Zastanawiał się, co on tam robi. Po co tam się znalazł. Aż doszedł do jednego możliwego wniosku: Pojawił się na tej zbiórce, by poznać estetyczną druhnę drużynową. I umówić się z nią na kawę, aby porozmawiać z nią o instrumentach metodycznych. Instrumentach na literę “i”.



Brak komentarzy - bądź pierwszym, który skomentuje.

Odpowiedz