Dwa harcerstwa?

12 thoughts on “Dwa harcerstwa?”

1. Adasiu, tak się ucieszyłem z tego naszego spotkania na zlocie. Zawsze bardzo lubiłem nasze przekomarzanki. Bo z Tobą moĹźna się poprzekomarzać, nawet trochę pokłócić, ale to nie zmienia poczucia jakiejś takiej braterskiej więzi dwĂłch trochę juĹź bardziej niĹź starszych harcerzy. Przynajmniej z mojej strony 🙂
   A więc po pierwsze, Twoje stałe uczulenie na KrakĂłw /haha!/ poskutkowało ? Zmieniłeś w Czuwaju „List ze środowiska krakowskiego…” na ….harcerskiego 😉
   Co do reszty uwag o „propagandzie Krakowa” to przyznaję Ci w części rację. W „wybranych faktach…..” opuściliśmy powstanie I ZHR w Gdańsku – błąd, bo to był mądry ZHR, ktĂłry zepsuł KrakĂłw /ZHP 18/. O Warszawie było dość, Wszak wszystko z Niej pochodzi. I dobre i….. Właśnie. To męczy.
   Te emocje. Ja też miałem wątpliwości, po dwudziestu latach nadal się budzą. I w Twojej wypowiedzi też, Adamie!
   LAS też się mi podobał, czytałem oceny uczestników, są najwyższe, no może w paru/ !/ wypadkach mniej. Zgadzam się też z oceną Zlotu. Syrena, wrzaski, i cały ten kram rozrywkowy, to festiwal, choć warsztaty poszerzające formy były niezłe, ale tylko niezłe, przy LASie blade.
   NiektĂłre propozycje wręcz Ĺźenujące, a zachowania idiotyczne, jak choćby wygłupy w basenie o 23, czy wycia – czyli karaoke zamiast porządnego ogniska. Miałem na zlocie stado przyjaciół, większość była niezadowolona.
   Ale mnie bulwersowało coś innego, poświęcenie i zapracowywanie się totalne kadry. Czy my musimy tak działać ? Szturmować, ratować i padać na pysk, jak Grzesio, przez co nie wypiliśmy w końcu tej kawy. Ja rozumiem, w czasie przygotowań i działań systemowych nikt nie ma czasu i wszyscy /ja teĹź/ zawalają. Ale stara dobra szkoła /harcerska/ nakazywała , „śmiać się i gwizdać”, robić swoje, niedorĂłbki skrzętnie i rozgłosu… dorabiać i… spokojnie finiszować. A nasi młodsi nieco druhowie, zamiast radości z tego, co tworzą, zamartwiają się, zdzierają nerwy /ktĂłre Im puszczają, np w aspekcie …koszulek :D/ i nie widać po nich z e działanie harcerskie to Ĺźycie, ktĂłre cieszy.
   Niezmiennie i po krakowsku 🙂 Ĺźyczliwy
   Piotr

2. Witaj, „Czuwaj” zlotowe musiało powstawać w takim szalonym trybie. Inaczej na niedzielę by gazety nie było.
   A „harcerskie” napisałeś sam – popatrz do własnego komputera. Niestety nikt nie wpadł na pomysł, by dać naszej redakcji broszurkę z materiałami „wokółokrągłostołowymi”.
   Cieszę się ze spotkania
   Adam

3. Hej, eklerka – mam krakowskie 😛 , a broszurkę dałem Ci osobiście do łapy 😉
   Co do „poswięcenia” , to raczej miałem na myśli sztabowcĂłw, a nie Grzesia, czy Misię, ze o Twojej 3 -ciej w nocy nie wspomnę. W naszej archiwalnej kronice
   ze Spały podobnie opisano pracę zlotowej drukarni – czyli wielka tradycja :)))
   A nasze marudzenie n/t Zlotu rozpada się w pył-uczestnicy pieją na Forach zachwyty. Takie czasy…..karaoke i beach party 🙁

4. Druhowie,
   dobrze, że im się podobało! Przecież byłby to rok organizacyjnej żałoby, gdyby 500 drużynowych wróciło ze Zlotu z poczuciem pustki, irytacji i smutku.
   Źle się stało, że nie wywiozą dobrych wzorców.
   Ale moĹźe np. byli na LASie i pomyślą – kurcze, na naszych zlotach to wolelibyśmy jednak tak jak tamci 🙂

   Zastanawiałam się także nad tą radością opisywaną przez dh. Piotra. Coś w tym jest, a właściwie czegoś nie ma. A szkoda.

5. Aha, jeszcze wprost ze strony zlotu
   „Zajęcia na zlocie mają być podziękowaniem
   za Twoją ciężką pracę, Właścicielu Granatowego Sznura.
   Za Twoje poświęcanie czasu, sił, za każdy pomysł i troskę o innych.
   Mają być wyrazem wdzięczności za to, że chcesz być drużynowym.
   Liczymy, Ĺźe dzięki nim odpoczniesz, zdobędziesz nowe umiejętności, wiedzę i wrĂłcisz do pracy naładowany pozytywną energią.”

6. http://www.hr.bci.pl/news.php

7. Ognisko sobotnie było zaplanowane dawniej niż niejedne warsztaty. A i nie widzę braku harcerstwa w karaoke, skoro już je tak często przywołujemy.
   pozdrawiam:)

8. Cieszę się, że tak było z ogniskiem sobotnim.W programie zlotu drużynowych, który dostaliśmy we wtorek, nie było go, więc tak a nie inaczej ten fakt skomentowałem.
   Olu, napisz – mieliśmy na zlocie spĂłjną koncepcję pracy naszej organizacji? Zaprezentowaliśmy ją druĹźynowym OZD i kadrze na LAS-ie?

9. Widzisz… Kiedy dostałam propozycję zajęcia się programem Zlotu, dostałam całkowicie wolną rękę. Rozmawiałam z wieloma ludĹşmi – i druĹźynowymi i instruktorami; zadawałam te same pytania – jakiego zlotu chcą/potrzebują i prĂłbowałam to połączyć z tym, co działo się w Wydziale Programowym. Po poprzednich zlotach nie było ani jednego zdania podsumowań ani zaleceń na przyszłość. Co więcej, dokumentĂłw poprzednich zlotĂłw było coś koło jednego segregatora łącznie. Co za tym idzie, musiałam zaufać opiniom i mojemu wyczuciu potrzeb. Nie twierdzę, Ĺźe programowo i organizacyjnie nasza praca była bezbłędna, ale cieszy mnie zaĹźarta (czasem) dyskusja, bo daje nadzieję, Ĺźe kolejny zlot będzie lepszy pod kaĹźdym względem. I niewątpliwie wszelkie uwagi włączę do podsumowania minionego zlotu.

10. Olu, zadaję sobie głośno pytanie „Jakie harcerstwo?”. Jaką chcemy mieć organizację? Wykonaliście kawał roboty realizując konsekwentnie pewną koncepcję, o czym nam opowiedziałaś w Małeczu. Uczestnicy są zachwyceni. To im było potrzebne. Napisała teĹź o tym powyĹźej Ania.
    Organizatorzy i uczestnicy chcą mieć właśnie takie harcerstwo, jakie zaprezentowano na OZD. Czy jesteś pewna, że ty też preferujesz taki styl pracy naszej organizacji? Naprawdę?
    pozdrawiam

11. PowtĂłrzę to, co napisałem na Forum – we współczesnym harcerstwie, patrzącym „poza horyzont” a nie bezustannie wstecz jest miejsce na wszystko to, co fascynuje dzisiejszą młodzieĹź – i to właśnie dowodnie pokazał Zlot Kadry!
    – fascynowało Puszczaństwo i kawiarenka WNT,
    – podobało się karaoke, byle nie jako alternatywa dla ognisk bo poszliśmy w las /dosłownie/ pośpiewać, ale teĹź i słuchaliśmy koncertu, znowu niepotrzebna „konkurencja”,
    – warsztaty OZD dla druĹźynowych były ciekawe, ale te na LAS-ie, inaczej prowadzone, budziły rĂłwne zainteresowanie, zdarzały się nieoficjalne „przeskoki”,
    – zbyt mało było aktywnego udziału uczestnikĂłw – „usługi programowo – metodyczne” powinny mieć jak najszerzej sprzężenie zwrotne w postaci odpowiednich zajęć „sprawdzających” nowinki, niezaleĹźnie od „ćwiczeń” w trakcie samych warsztatĂłw /np. bieg na zakończenie ?/,
    – obozowanie na zlocie powinno być w całości programem – bytowanie, Ĺźywienie, obrzędowość; styl „bazowy” nic nie wnosi, zajęcia „międzywarsztatowe” słowem wszystko to, co eliminuje nadmierne luzactwo i „małpi rozum” /nie będę wracał, kiedy wystąpił ;)/,
    – logistka takich zlotĂłw jest wielkim, niewykorzystanym warsztatem dla uczestnikĂłw – to na przyszłość.
    – I jeszcze jedno, LAS i OZD zestawiły się kontrapunktowo, brakowało wspĂłlnego scalenia, rĂłwnieĹź ze Zlotem HarcmistrzĂłw – kaĹźdy zlot był jakby „sobie a muzom”.

12. A propos podsumowań poprzednich zlotĂłw…
    raporty z ewaluacji tychże zostały przesłane
    Sama-Wiesz-Komu.

    Były tam różne uwagi uczestników.

    Jest kilka globalnych plusĂłw.
    1. Bardzo się cieszę, Ĺźe to Ty Olu zajęłaś się programem 🙂
    2. Ludzie się przyzwyczajają do zlotĂłw druĹźynowych – szczegĂłlnie ci w komendach hufcĂłw. I dobrze! Dobrze, Ĺźeby to było dla nich wsparcie w pracy z młodą kadrą.

Comments are closed.