Internet i historia

Zmieniamy się. Organizacja. Piszemy plany strategiczne. Ustalamy koncepcje rozwoju. Umiemy już dzielić zadania. Preferujemy organizację nowoczesną, prawdziwie z dwudziestego pierwszego wieku. Prężną, zapatrzoną w przyszłość. Nasi harcerze muszą dać sobie radę w mocnym, zdecydowanym na walkę o byt społeczeństwie kapitalistycznym.
Nowy mundur, nowy plecak, w ręku telefon komĂłrkowy z moĹźliwością korzystania z sieci internetowej i GPS-em. Nic nas nie zaskoczy. MoĹźe czasem śnieg lub deszcz. Ale zgubić się w lesie nie sposĂłb, a odpowiedzieć na większość pytań zadawanych na biegu harcerskim da się, wyczytując odpowiednią informację z Wikipedii. „Zośka”? „Rudy”? Powstanie Warszawskie? – harcerz w komĂłrce przeczyta wszystko. W ostateczności moĹźna zadzwonić do jakiegoś starego znanego instruktora – niech podpowie. Tylko ogniska na śniegu nie da się rozpalić przez internet, ale kto wie, do czego dojdziemy?
Nie lubię tego nowoczesnego harcerstwa. Nie lubię takiej nowoczesności. MoĹźe jest mi bliĹźsze harcerstwo z prawdziwym codziennym ogniskiem na obozie? Harcerstwo wyciszone, takĹźe w czasie posiłkĂłw. Harcerstwo, w ktĂłrym śpiewa się stare piosenki, w ktĂłrym kaĹźdy instruktor potrafi powiedzieć gawędę i ktĂłre… pamięta o swojej historii.
Bo jak to jest, Ĺźe spotyka się prawie trzydziestu harcerzy z Warszawy o średniej wieku siedemnaście lat i nikt z nich nie wie, czym były kursy wigierskie, nikt nie wie, dlaczego naczelnikiem Szarych SzeregĂłw został mało znany instruktor z Poznania, nikt nie słyszał, Ĺźe poza Szarymi Szeregami była jeszcze inna duĹźa podziemna ogĂłlnopolska harcerska organizacja – Hufce Polskie. Jak to jest, Ĺźe oderwaliśmy się od swoich korzeni, gdy te korzenie są juĹź opisane, znane, gdy jeszcze Ĺźyją uczestnicy tych wielu wydarzeń sprzed lat?
Nie interesują nas kursy wigierskie? A moĹźe byśmy sprawdzili, czy ich programĂłw nie dałoby się dostosować do dzisiejszych czasĂłw. Naszą tradycją są Szare Szeregi? HP lub batalion „Wigry” nas nie interesuje? Dlaczego? MoĹźe odpowiemy sobie na to pytanie. A moĹźe i tradycja szaroszeregowa jest nam zupełnie obca? Nic nie wiemy, nic nie czujemy, wszystko tkwi w internecie i w komĂłrce i dlatego będziemy tylko strategię Związku Harcerstwa Polskiego zapatrzeni w przyszłość z klapkami na oczach. MoĹźna i tak. Ale mnie marzy się inne harcerstwo.