Polska Ludowa

7 thoughts on “Polska Ludowa”

1. Baden Powella nadal ocenia się bardzo gorąco. Od podejścia „kultowego”, po potępianie Go w czambuł. W Mafekingu miał ponoć głodzić tubylcĂłw. I całe strony na ten temat zapisano. Prawda jest prosta. BiPi kazał spisać zapasy wszystkich. I wydawał ludności bez róşnicy TO czego im brakowało. Tubylcy umieli zdobywać Ĺźywność wokół siebie, biali nie – wiec białym wydawano produkty ludności murzyńskiej zbędne. Dziś młody historyk wnioskuje z dokumentĂłw – Baden Powell głodził czarną ludność. I podobnie jest z naszą najnowszą historią. Tylko Ĺźe opisując w naszych gawędach „tamte czasy” nie dajemy dowodu obiektywizmu i bezstronności, uĹźywając automatycznie zawłaszczonej przez koncesjonowana władzę terminologii i symboliki. Bo młody człowiek zrozumie to jako pochwałę Manifestu PKWN, wszak tak naprawdę napisanego w Moskwie i zrĂłwna święta w swoim rozumieniu – przecieĹź Adam Czetwertyński napisał narodowe, choćby bez małego odnośnika! Podobnie jest ze stopniem hm PL. Akceptowaliśmy go, bo był formą wyróşnienia za indywidualną pracę z dzieciakami, ale niewielu nie miało z tym problemu moralnego, przynajmniej w znanych mi kręgach. I młodzi powinni o tych dylematach związanych z faktami historycznymi wiedzieć! Ja odwiedzałem Harcmistrzynię RP, ktĂłra wymagała pomocy, opuszczona przez władze harcerskie, w większości noszące stopień hm PL. Poczułem boleśnie róşnicę, bo sam ten drugi stopień otrzymałem. I tą nauczkę z poznania Olgi Małkowskiej dobrze zapamietałem. Dlatego reaguję na beznamiętne podawanie „obiektywnych faktĂłw historycznych”. Nie wynika JASNO i JEDNOZNACZNIE z Twego felietonu, Ĺźe choć przywołujesz te fakty, to są one jednak zawłaszczone, koncesjonowane przez obcy dyktat, a dziś wychwalane przez farbowanych lisĂłw. W jednym się zgadzam, uczyć młodych trzeba obiektywnie i nie podług aktualnie obowiązującej polityczno-historycznej religii… tu chyba nie ma wątpliwości. HOWGH!
   A na portalu T pojawił się prawdziwy kosmita 😀 i T całą dyskusję skasował. Historia zatoczyła koło….

   Odpowiedz

2. Cóş, niech juĹź tak zostanie – ja będę namawiał do poznawania faktĂłw, inni będą te fakty interpretować. I interpretacja ta moĹźe czasem zadziwiać. Pamiętajmy o jednym – wszelkie zacietrzewienie i zaperzenie jest mi obce. Kilku dyskutantom – nie.

   Odpowiedz

3. Adam,

   Nie jest prawdą, Ĺźe jak piszesz, w mojej pisemnej reakcji na TwĂłj tekst w grudniowym numerze „Czuwaj” prĂłbuję zmuszać Cię do oceny czasu komuny czy atakuję historyczny dzisiaj stopień harcmistrza Polski Ludowej. Tego nie trzeba oceniać, jak nie trzeba dzisiaj udawadniać, Ĺźe ziemia jest raczej okrągła.
   Ja jedynie oburzyłem się na Twoje sformułowanie „22 lipca –
   w tamtych czasach dzień naszego święta narodowego”.
   „Naszego” ma tu wymowę – „nas PolakĂłw” i Twoją identyfikacę z nim. Otóş odnośnie pierwszego aspektu – kategoryczne nie.
   To nie było święto narodowe ani moje, ani mojej Rodziny, ani moich Przyjaciół, ani Przyjaciół moich Przyjaciół, ani moich Harcerzy, ani Harcerzy moich zaprzyjaĹşnionych środowisk, itd. Podobnie jak nie była naszym świętem rocznica wielkiej rewolucji paĹşdziernikowej, nie była naszą zapisana w Konstytucji wiodąca rola PZPR i przyjaźń z ZSRR ani w ramach wyznania „czerwonej wiary” przypisywanie zbrodni katyńskiej do roku 1941. Nawet Druh Marek Ruszczak skomentował na fejsie:
   „Ja bym co prawda napisał „święto państwowe”…”
   Piotr na Twoim blogu bardzo trafnie zauwaĹźył: „Bo młody człowiek zrozumie to jako pochwałę Manifestu PKWN, wszak tak naprawdę napisanego w Moskwie i zrĂłwna święta w swoim rozumieniu – przecieĹź Adam Czetwertyński napisał narodowe, choćby bez małego odnośnika!”

   W „Czuwaj” budujesz jako redaktor, wychowawca i instruktor harcerski świadomość młodych PolakĂłw. Jak moĹźesz uĹźywać tak szkodliwej, mylącej, nieprzystającej do wolnego dzisiaj państwa narracji? Takie sformułowania to powtarzanie stylistyki jednego z dziennikĂłw, z ktĂłrej moĹźe wynikać m.in. Ĺźe stan wojenny był dobrodziejstwem a generał Jaruzelski to zbawca narodu…

   Adam ja się nie zacietrzewiam ani nie interpretuję faktów. Fakty nie wymagają interpretacji bo są cholernie obiektywne.
   Kłamstwo to kłamstwo, kradzieĹź to kradzieĹź, zdrada to zdrada a okupacja to okupacja. Interpretopwać moĹźna literackie dzieło albo obrazek na płótnie…

   Zawsze będę czuwać
   Tomek Sikorski

   Odpowiedz

4. Nie liczę, Ĺźe mĂłj komentarz zostanie przez Ciebie zaakceptowany na blogu. JeĹźeli będzie, raczej mnie to zaskoczy…

   NiezaleĹźnie od tych sparingĂłw, pamiętam Ĺźe to Ty postarałeś się o moĹźliwie przyzwoite załatwienie ze mną zaległego w HOW honorarium za „KrzyĹź harcerski 1913 -1989″…

   Pozdrawiam
   Tomek

   Odpowiedz

5. Tomku, spojrzałem na moją stronę, akceptowałem tekst – normalne.
   Twoje uwagi dotyczą rozumienia słów: „nasze”. Oczywiście ze swojego punktu widzenia masz rację. „My” – „oni”. Nasza/nienasza Polska, nasz narĂłd…
   Twierdzę, Ĺźe inaczej tych zdań napisać nie mogłem – ze względu na prawdę historyczną. Ty twierdzisz, Ĺźe zdania te powinny one być inne – właśnie ze względu na prawdę historyczną. A problemem jest rozumienie zaimka „nasz”. Naprawdę!
   Pod koniec lutego przyjeĹźdĹźa do Warszawy Piotr – rozsądny dyskutant. UsiądĹşmy na kawie, porozmawiajmy i moĹźe sobie Ăłw zaimek zdefiniujemy.
   Na szczęście, jak piszesz, ziemia jest okrągła. I, jak sądzę, prawda jest prawdą, wiedza jest wiedzą a fakty zawsze pozostaną faktami.
   pozdrawiam

   Odpowiedz

6. Adam. Dalej wolałbym nie publicznie. Co dalej z Młodzieżą, co dalej z Harcerstwem, o tym zawsze warto konstruktywnie rozmawiać. Tym bardziej, Ĺźe statystyczne dane wszystkich organizacji harcerskich są juĹź chyba dosyć tragiczne (ilość) i raczej nie ma to wymiaru elitarności tylko regres. Czy miałeś w ręku moją ostatnią „broszurkę” o krzyĹźu harcerskim? Pozdrawiam. Tomek

   Odpowiedz

7. druhu Adamie
   Ja rĂłwnieĹź mam swoje lata, więc tak się składa, Ĺźe pamiętam i Polskę Ludową, i Ăłwczesne harcerstwo. I o ile wtedy to było nasze święto, to juĹź dziś moim, nie jest, i wstydzę się, Ĺźe kiedykolwiek było… Nie miałem szczęścia trafić do środowiska w ktĂłrym byłby ktokolwiek świadomy. Tysiąc osobowy szczep i tak naprawdę 4 druĹźyny, bo reszta to lipa. Jedyna aktywność harcerska to poniedziałkowy apel w mundurkach (bo jak do tych celĂłw to mundurki) Miałem szczęście trafić do jednej w tych 4 druĹźyn… A dalej to róşnie bywało. Skończyłem jako druĹźynowy i tak do dziś (z paroletnią przerwą):) Jednak… Obowiązkiem instruktora jest posiadanie ciekawości świata. I jeśli taką ciekawość się ma, to prędzej czy później dochodzi się do prawdy, nawet tej skrytej przez najlepszych kłamcĂłw w historii ludzkości, czyli komunistĂłw. Nie istotne juĹź jakimi drogami, ale dotarłem w końcu tam gdzie miałem dotrzeć. Pod zapuszczone ogrodzenie, obrośnięte chwastami, w jednym ze śląskich miast. Gdy tak siedziałem przy ogniu… Doszedł mnie szept wiatru… Ty i My jesteśmy jednej krwi… Padłem na kolana, z oczu pociekły mi łzy… Przez głowę przebiegła myśl TO ZASZCZYT. …
   Do dzisiaj nie rozumiem dlaczego musiałem odbyć tak długą drogę, by odwiedzić miejsce w ktĂłrym leĹźy wielu bezimiennych harcerzy, zamęczonych przez komunistĂłw w latach 1951 – 1956, a więc w tej „naszej” ukochanej ojczyĹşnie. Do dzisiaj nie jestem sobie w stanie wyobrazić, co czuli 14, 15, 16 letni chłopcy, gdy z ubeckich kazamatĂłw w ktĂłrych katowano ich za to, Ĺźe ukochali Polskę i byli wierni przyrzeczeniu harcerskiemu, po przewiezieniu bydlęcymi wagonami, prowadzono ich ulicami miasta, pod strażą, w asyście ujadających psĂłw, a miejscowa ludność ostrzeĹźona, Ĺźe to faszyści, pluła na nich i obrzucała kamieniami. Do dziś nie wiem, jak pseudo dorobek będący tak naprawdę rakiem, moĹźe być promowany w ZHP…
   22 lipca to nie moje święto, i nie moich harcerzy, i żadnego z naszych przyjaciół. Krew niewinnie przelana będzie prosiła o pamięć. Tak długo, aż z wyklętych staną się naszymi Bohaterami, a Ich oprawcy, wraz ze swoim dorobkiem, takim jak brednie Makarenki, staną się wyklęci. Wtedy wszystko trafi na swoje miejsce, a ja będę chociaż troszkę wart tego co mnie spotkało w Jaworznie podczas pewnej zimowej nocy.
   pozdrawiam
   sikor

   Odpowiedz