PoĹźar i nie tylko

„PoĹźar w burdelu” – tak, cytat. Wiem o tym. Ot, popularny zwrot retoryczny. Generalnie – bałagan. totalny. I taką nazwę nadał sobie jeden z popularniejszych zespołów kabaretowych. Zespołów z ambicjami literackimi, zespołów chwalonych. Kiedyś przeczytałem, Ĺźe występuje na deskach nobliwego Teatru Polskiego w Warszawie. Dlaczego o tym piszę? Bo postanowiłem nigdy w Ĺźyciu nie iść na spektakl tego wszak naprawdę (co wynika z róşnych recenzji) dobrego zespołu. PowĂłd jest prosty – niech inni chodzą na poĹźary w burdelach. Ja na przedstawienie zespołu o takiej nazwie nie pĂłjdę. Nazwa ta powoduje, Ĺźe dom publiczny staje się miejscem powszechnie szanowanym. Czymś normalnym, zwyczajnym. Otóş nie. Słowo burdel jest sformułowaniem obscenicznym, wulgarnym. Nie dla mnie.
Podobnie jest z nazwami przedstawień. Swojego czasu ceniony przeze mnie Sylwester Biraga wystawiał w swoim teatrze spektakl zatytułowany jako „przygody penisa” czy „przypadki kondoma”. Jakoś tak. Podobno zupełnie dobre przedstawienie. Nie, nie poszedłem, bo prowokacyjny tytuł mnie zniechęcił do obejrzenia spektaklu.
I jeszcze jeden wątek. Nasi dzielni „artyści” hip-hopowcy. Nawet jeśli przekazują mądre myśli czy słuszne poglądy, czynią to posługując się językiem kibolskim, wulgarnym, niegodnym człowieka cywilizowanego. Dlatego nie znam ani jednego tekstu, jeĹźeli jakieś zdanie z ich występĂłw wpadnie mi czasem do ucha (słynny ostatnio tekst syna wysokiego do niedawna urzędnika państwowego walczącego z państwem PiS), to drugim mi wypada. Nie znam i nie chcę znać ani jednego nazwiska tych „estradowcĂłw”, uĹźywających w swej „twĂłrczości” słów wulgarnych.
I jeszcze jeden przykład. Dostałem w prezencie (taki dowcip) egzemplarz tygodnika „NIE”. Przeczytałem od deski do deski. I choć w duĹźej części podzielam poglądy autorĂłw, to więcej tego pisma do ręki nie wezmę. Właśnie z powodĂłw ubĂłstwianych tam wulgaryzmĂłw. Nie dla „NIE”. Niezłe hasełko.
Ja wiem, mój mały prywatny osobisty protest nic nie da poza moją osobistą satysfakcją. Ale protestem jest i chciałem o tym napisać.
PS Czasami spotykam się z osobami, ktĂłre uĹźywają słowa na „k” jako przecinka. Ĺťycie jest brutalne. Ale zazwyczaj są to spotkania jednorazowe. Bo z takimi ludĹşmi nie współpracuję.